در یک بیمارستان، خیلی از تجهیزات مهم زمانی دیده می شوند که مشکلی برایشان پیش آمده باشد؛ مثلا وقتی ژنراتور اضطراری باید وارد مدار شود، کمپرسور هوای پزشکی باید بدون وقفه کار کند یا پمپ وکیوم تحت بار قرار می گیرد. در این شرایط، کوچک ترین اختلال در سیستم های مکانیکی می تواند هزینه و دردسر زیادی ایجاد کند.
یکی از بخش هایی که معمولا کمتر دیده می شود، سیستم خنک کاری روغن است. روغن فقط برای روانکاری استفاده نمی شود. در بسیاری از تجهیزات، روغن بخشی از حرارت ایجاد شده در یاتاقان ها، چرخ دنده ها و قطعات متحرک را نیز با خود حمل می کند. اگر این حرارت به شکل مناسبی دفع نشود، دمای روغن بالا می رود و خواص آن می تواند از محدوده مطلوب خارج شود.
اینجاست که مبدل حرارتی روغن یا Oil Cooler اهمیت پیدا می کند. وظیفه مبدل این است که حرارت اضافی روغن را به یک سیال خنک کننده، معمولا آب یا هوا، منتقل کند و دمای روغن را در محدوده مورد نیاز سیستم نگه دارد.
برای شناخت بهتر ساختارهای مختلف، ابتدا باید انواع مبدل حرارتی پوسته و لوله را در نظر گرفت. این ساختار در بسیاری از کاربردهای صنعتی به دلیل امکان طراحی برای فشار، دما و بار حرارتی متفاوت مورد استفاده قرار می گیرد.
مبدل روغن در تجهیزات بیمارستانی دقیقا چه کاری انجام می دهد؟
مبدل روغن به خودی خود باعث افزایش عمر یک دستگاه نمی شود. نقش آن غیر مستقیم اما مهم است: شرایط حرارتی روغن را کنترل می کند تا تجهیز بتواند در محدوده کاری تعیین شده توسط سازنده فعالیت کند.
فرض کنید یک ژنراتور اضطراری در زمان قطعی برق وارد مدار می شود. موتور در مدت کوتاهی از حالت آماده باش به شرایط بار بالا می رسد. در این حالت، تولید حرارت نیز افزایش پیدا می کند. اگر سیستم خنک کاری روغن ظرفیت کافی نداشته باشد، دمای روغن می تواند از محدوده مطلوب خارج شود.
در چنین شرایطی یک مبدل مناسب باید بتواند سه کار را همزمان انجام دهد:
حرارت تولید شده را دفع کند
افت فشار مدار را در محدوده قابل قبول نگه دارد
دمای روغن را در شرایط بار متغیر کنترل کند
بنابراین انتخاب مبدل نباید فقط بر اساس ظرفیت حرارتی انجام شود.
مبدل حرارتی روغن در عمل همان بخشی از مدار است که وظیفه دفع حرارت روغن را بر عهده دارد. به همین دلیل در بسیاری از پروژه ها از عبارت مبدل خنک کننده روغن برای اشاره به این تجهیز استفاده می شود.
انتخاب مبدل باید بر اساس دبی روغن، دمای ورود و خروج، نوع سیال خنک کننده و افت فشار مجاز انجام شود. برای آشنایی بیشتر با ساختار و کاربرد این تجهیزات، مبدل حرارتی روغن را می توانید به عنوان یک موضوع تخصصی مرتبط بررسی کنید.
چرا دمای روغن برای تجهیزات حیاتی مهم است؟
روغن مناسب باید در محدوده دمایی مشخصی بتواند خاصیت روانکاری خود را حفظ کند. با افزایش دما، ویسکوزیته روغن تغییر می کند و در بعضی شرایط ممکن است ضخامت فیلم روانکار کاهش پیدا کند. نتیجه می تواند افزایش اصطکاک و سایش در قطعات متحرک باشد.
البته از طرف دیگر، پایین آوردن بیش از حد دمای روغن هم همیشه مطلوب نیست. روغن بسیار سرد ممکن است ویسکوزیته بالاتری داشته باشد و باعث افزایش مقاومت جریان یا دشوار شدن شرایط راه اندازی شود.
پس مسئله اصلی «هرچه سردتر بهتر» نیست. هدف این است که روغن در محدوده دمایی مناسب تجهیز باقی بماند.
اگر می خواهید عوامل موثر بر انتخاب را دقیق تر بررسی کنید، مطالعه راهنمای انتخاب و نگهداری مبدل حرارتی روغن می تواند در کنار این مقاله دید کامل تری بدهد.
مبدل روغن در کدام تجهیزات بیمارستانی کاربرد دارد؟
مبدل روغن می تواند در بخش های مختلف زیرساخت مکانیکی بیمارستان استفاده شود. البته نوع تجهیز، مدار روغن و نیاز حرارتی در هر پروژه متفاوت است.
ژنراتورهای اضطراری
ژنراتورهای اضطراری معمولا در شرایطی استفاده می شوند که تامین برق پایدار اهمیت زیادی دارد. در موتور ژنراتور، روغن علاوه بر روانکاری قطعات، بخشی از حرارت سیستم را نیز منتقل می کند.
در این کاربرد، طراحی خنک کاری باید با مشخصات واقعی موتور، دبی روغن، دمای ورودی و خروجی و شرایط بار هماهنگ باشد.
کمپرسورهای هوای پزشکی
کمپرسورها نیز در زمان کار حرارت تولید می کنند. بسته به نوع کمپرسور و طراحی سازنده، خنک کاری ممکن است شامل روغن، هوا یا ترکیبی از چند مدار باشد.
در اینجا نیز مبدل باید با محدوده دمایی و فشار کاری کمپرسور هماهنگ باشد و نباید صرفا بر اساس ظرفیت اسمی انتخاب شود.
پمپ های وکیوم
پمپ های وکیوم روغنی نیز در شرایط کاری مداوم می توانند گرمای قابل توجهی ایجاد کنند. کنترل دمای روغن در این تجهیزات می تواند به حفظ شرایط مناسب روانکاری و عملکرد پایدار کمک کند.
سیستم های مکانیکی HVAC
در بعضی تجهیزات مکانیکی مرتبط با HVAC، کنترل حرارت روغن می تواند بخشی از مدار خنک کاری باشد. البته باید توجه داشت که هر سیستم HVAC الزاماً به Oil Cooler مستقل نیاز ندارد و انتخاب آن باید بر اساس طراحی واقعی تجهیز انجام شود.
انتخاب نوع مبدل روغن در بیمارستان
برای تجهیزات بیمارستانی نمی توان گفت یک نوع مبدل همیشه بهترین گزینه است. سه ساختار مهم که باید در مرحله بررسی در نظر گرفته شوند عبارتند از پوسته و لوله، صفحه ای و هواخنک.
مبدل پوسته و لوله
در دسته مبدل حرارتی پوسته و لوله یک سیال از داخل لوله ها و سیال دیگر از سمت پوسته عبور می کند. این ساختار امکان طراحی برای شرایط مختلف فشار، دما، دبی و بار حرارتی را فراهم می کند.
برای پروژه هایی که قابلیت سرویس، دسترسی برای تعمیرات و تحمل شرایط کاری اهمیت دارد، پوسته و لوله می تواند گزینه مناسبی باشد.
نکته مهم این است که انتخاب بین تک پاس، دو پاس، U-Tube یا ساختارهای دیگر باید بر اساس شرایط پروژه انجام شود، نه صرفا عنوان تجهیز.
مبدل صفحه ای
در مبدل صفحه ای، انتقال حرارت بین کانال های مجزا انجام می شود و به دلیل سطح انتقال حرارت زیاد نسبت به حجم تجهیز، طراحی بسیار فشرده ای ایجاد می شود.
این ساختار زمانی جذاب است که فضای نصب محدود باشد و شرایط سیال اجازه استفاده از آن را بدهد. در مقابل، کیفیت سیال، افت فشار، دما، فشار و نوع آب یا روغن باید با دقت بررسی شود.
در دسته مبدل حرارتی صفحه ای می توان ساختارهای مختلف این خانواده را بررسی کرد.
مبدل هوا خنک
در مبدل هوا خنک، گرمای روغن به هوای محیط منتقل می شود. در این حالت دیگر به مدار آب خنک کننده نیاز نیست، اما عملکرد سیستم به دمای محیط، جریان هوا، وضعیت فین ها و شرایط نصب وابسته می شود.
در پروژه هایی که دسترسی به آب خنک کننده محدود است، مبدل حرارتی هوا خنک می تواند یکی از گزینه های بررسی باشد.
ظرفیت مبدل روغن چگونه تعیین می شود؟
اولین محاسبه، تعیین بار حرارتی است. رابطه پایه به صورت زیر نوشته می شود:
Q = m × Cp × ΔT
در این رابطه:
Q = بار حرارتی
m = دبی جرمی روغن
Cp = گرمای ویژه روغن
ΔT = اختلاف دمای روغن در ورودی و خروجی
رابطه Q = m × Cp × ΔT فقط مقدار حرارتی را که باید از روغن گرفته شود مشخص می کند. در مرحله بعد، نحوه انتقال این حرارت، ضریب کلی انتقال حرارت، سطح مبدل و اختلاف دمای دو سیال اهمیت پیدا می کند. به همین دلیل، برای بررسی دقیق تر موضوع انتقال حرارت در مبدل روغن، باید رفتار حرارتی روغن و سیال خنک کننده در کنار مشخصات هندسی مبدل بررسی شود.
اما همین فرمول برای انتخاب نهایی کافی نیست. پس از تعیین بار حرارتی باید اختلاف دمای دو سیال، ضریب کلی انتقال حرارت، سطح انتقال حرارت، افت فشار، خواص واقعی روغن و شرایط کاری نیز بررسی شوند.
به همین دلیل در پروژه های واقعی، معیارهای انتخاب مبدل حرارتی صنعتی باید همزمان با محاسبات حرارتی بررسی شود.
چرا فقط ظرفیت حرارتی کافی نیست؟
ممکن است دو مبدل روی کاغذ هر دو برای یک بار حرارتی مناسب باشند، اما در عمل رفتار یکسانی نداشته باشند.
مثلا اگر افت فشار سمت روغن بیش از حد بالا باشد، ممکن است پمپ برای تامین دبی مورد نیاز تحت فشار قرار گیرد. اگر سرعت جریان بیش از حد پایین باشد، انتقال حرارت نیز می تواند از مقدار مورد انتظار فاصله بگیرد.
از طرف دیگر، آلودگی و رسوب نیز با گذشت زمان مقاومت حرارتی ایجاد می کنند. به همین دلیل شرایط واقعی بهره برداری باید از ابتدا در طراحی دیده شود.
برای همین، مبدل روغن در بیمارستان یک قطعه جدا از سیستم نیست؛ بخشی از زنجیره کنترل حرارت، روانکاری و قابلیت اطمینان تجهیز است.
یک نکته مهم درباره افزایش عمر تجهیزات
بهتر است رابطه بین خنک کاری روغن و عمر تجهیزات را ساده سازی نکنیم. نمی توان گفت نصب یک مبدل مشخص باعث می شود عمر ژنراتور یا کمپرسور دقیقا دو برابر شود.
عمر واقعی یک تجهیز به عوامل زیادی وابسته است؛ از کیفیت روغن و شرایط روانکاری گرفته تا بار کاری، کیفیت ساخت، ارتعاش، نگهداری، دمای محیط و دستورالعمل سازنده.
کاری که مبدل روغن انجام می دهد این است که یکی از متغیرهای مهم یعنی شرایط حرارتی روغن را کنترل می کند. همین کنترل می تواند به کاهش شرایط نامطلوب حرارتی و حفظ عملکرد سیستم کمک کند.
در بخش بعدی، وارد موضوع مهم تری می شویم: چگونه باید مبدل روغن را برای تجهیزات حیاتی بیمارستان انتخاب کرد و چه پارامترهایی در طراحی آن نباید نادیده گرفته شوند؟
پارامترهای مهم در انتخاب مبدل روغن برای بیمارستان
وقتی از تجهیزات صنعتی بیمارستان حرف میزنیم ، در مورد انتخاب مبدل روغن باید کمی دقیق تر باشیم ، چون فراتر از یک کاربرد معمولی می باشد.
دلیلش هم معلومه : تجهیز ممکنه ساعت ها در حالت آماده به کار قرار گرفته باشه و یهویی بار سنگینی که وارد مدار شده رو باد تحمل کنه.
اطلاعاتی که برای انتخاب لازم است، مشخصات واقعی مدار روغن است:
روغنی که استفاده میشه
مقدار دبی روغن
دمای ورودی
دمای خروجی مورد نیاز
فشار کاری
افت فشار مجاز
بار حرارتی
شرایط محیط
نوع سیال خنک کننده
کیفیت آب در صورت استفاده از مبدل روغن به آب
ساعات کارکرد و الگوی بار
در کنار این موارد، محدودیت فضا و امکان تعمیرات هم باید از ابتدا مشخص شود.
اگر تجهیز در اتاق تاسیسات بیمارستان نصب می شود، گاهی چند سانتی متر اختلاف در ابعاد تجهیز می تواند روی مسیر لوله کشی و دسترسی تعمیرکار اثر بگذارد. بنابراین انتخاب مبدل صرفا یک محاسبه حرارتی نیست.
مبدل روغن به آب یا روغن به هوا؟
یکی از تصمیم های مهم، انتخاب سیال خنک کننده است.
در مبدل روغن به آب، آب معمولا ظرفیت گرمایی مناسبی دارد و می تواند دفع حرارت موثری ایجاد کند. در نتیجه برای بسیاری از سیستم های با بار حرارتی قابل توجه، این روش جذاب است.
اما استفاده از آب یعنی باید کیفیت آب، خوردگی، رسوب و مدار آب خنک کننده نیز بررسی شود.
در مقابل، مبدل روغن به هوا نیاز به مدار آب ندارد. این ویژگی می تواند در بعضی پروژه ها مزیت باشد، ولی عملکرد آن به دمای هوای محیط و جریان هوا وابستگی بیشتری دارد.
برای مقایسه بیشتر این دو رویکرد می توان مبدل روغن به هوا را نیز در کنار این مقاله بررسی کرد.
پس نمی توان گفت روغن به آب همیشه بهتر است یا روغن به هوا همیشه انتخاب مناسب تری است. انتخاب به شرایط پروژه بستگی دارد.
پوسته و لوله برای تجهیزات حیاتی چه مزیتی دارد؟
در کاربردهایی که فشار و دما، امکان سرویس و کارکرد مداوم اهمیت دارد، پوسته و لوله معمولا گزینه ای جدی برای بررسی است.
ساختار آن اجازه می دهد سطح انتقال حرارت، تعداد لوله ها، آرایش لوله ها، تعداد پاس ها و بسیاری از مشخصات دیگر متناسب با شرایط پروژه تعیین شوند.
البته این موضوع به معنی مناسب بودن پوسته و لوله برای تمام تجهیزات بیمارستانی نیست.
اگر فضای نصب بسیار محدود باشد، یک مبدل صفحه ای ممکن است از نظر ابعاد گزینه مناسب تری باشد. اگر دسترسی به آب خنک کننده مشکل باشد، مبدل هوا خنک می تواند وارد مقایسه شود.
برای همین، مبدل حرارتی پوسته لوله را باید به عنوان یکی از گزینه های مهندسی دید، نه یک جواب از پیش تعیین شده.
چه زمانی مبدل صفحه ای منطقی است؟
اگر فضای نصب محدود باشد، مبدل صفحه‌ای می‌تواند انتخاب مناسبی باشد؛ چون در ابعاد نسبتاً جمع‌وجور، سطح انتقال حرارت زیادی در اختیار می‌گذارد.
البته این نوع مبدل برای هر مدار روغنی مناسب نیست. قبل از انتخاب باید وضعیت خود روغن را هم بررسی کرد. مثلاً اگر روغن ویسکوزیته بالایی داشته باشد یا آلودگی و ذرات معلق وارد مدار شوند، فیلتراسیون و برنامه تمیزکاری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
اگر می‌خواهید با انواع این تجهیزات و کاربردهای آن‌ها بیشتر آشنا شوید، صفحه مبدل حرارتی صفحه ای می‌تواند شروع خوبی باشد.
در کاربردهای بیمارستانی هم بهتر است تصمیم را فقط بر اساس راندمان انتقال حرارت نگیریم. امکان دسترسی به مبدل برای تمیزکاری، تعویض قطعات مصرفی، کیفیت آب و شرایط واقعی کارکرد، همگی در انتخاب نهایی تأثیر دارند.
استانداردها و الزامات مرتبط با تجهیزات حیاتی
در پروژه‌های بیمارستانی باید یک نکته را در نظر گرفت. استاندارد مربوط به سیستم بیمارستان با استاندارد طراحی خود مبدل یکی نیست.
مثلاً اگر مبدل روغن برای خنک کردن ژنراتور اضطراری استفاده شود، ممکن است استانداردها و الزامات سیستم برق اضطراری برای کل این سیستم مطرح باشد. ولی این به این معنی نیست که NFPA 110 استاندارد طراحی مبدل حرارتی است.
در پروژه اول باید مشخص شود مبدل قرار است کجا و برای چه تجهیزی استفاده شود. بعد بر اساس همان سیستم، استانداردهای مربوطه بررسی شود.
برای ژنراتور اضطراری ممکن است الزامات Emergency and Standby Power Systems در پروژه مطرح باشد. ولی برای کمپرسور هوای پزشکی، پمپ وکیوم یا سیستم HVAC شرایط فرق می‌کند و ممکن است استانداردهای دیگری مورد نیاز باشد.
پس بهتر است در صفحه نوشته نشود «مبدل بیمارستان باید طبق NFPA 110 طراحی شود». عبارت دقیق‌تر این است:
اگر مبدل بخشی از سامانه خنک کاری یک سیستم برق اضطراری مشمول الزامات NFPA 110 باشد، طراحی کل سامانه باید با الزامات پروژه و استانداردهای قابل اعمال هماهنگ شود.
محاسبه بار حرارتی مبدل روغن
برای محاسبه اولیه ظرفیت مبدل روغن، می توان از رابطه زیر استفاده کرد:
Q = m × Cp × (Tin - Tout)
با این رابطه مقدار حرارتی که باید از روغن گرفته شود یا به آن منتقل شود، مشخص می شود. البته این عدد به تنهایی برای انتخاب مبدل کافی نیست و باید شرایط سمت خنک کننده هم در نظر گرفته شود.
برای مثال، در مبدل روغن به آب، باید دبی آب، دمای ورود و خروج و مشخصات آب مشخص باشد تا بتوان محاسبه را برای هر دو طرف مبدل انجام داد.
بعد از مشخص شدن بار حرارتی، انتقال حرارت مبدل را می توان با رابطه زیر بررسی کرد:
Q = U × A × ΔTlm
در این رابطه، مقدار U به شرایط جریان روغن و آب، جنس و ضخامت دیواره، میزان رسوب و مقاومت های انتقال حرارت بستگی دارد و برای همه مبدل ها یکسان نیست.
به همین دلیل نمی توان برای تمام پروژه ها، مخصوصا پروژه های بیمارستانی که شرایط کاری و حساسیت های خاص خودشان را دارند، یک عدد ثابت برای U در نظر گرفت.
در نهایت، انتخاب مبدل باید بر اساس اطلاعات واقعی پروژه، شرایط کاری و محاسبات حرارتی خود تجهیز انجام شود. در کنار این موارد، معیارهای انتخاب مبدل حرارتی صنعتی هم باید بررسی شود تا مبدل از نظر ظرفیت و شرایط بهره برداری، متناسب با نیاز پروژه باشد.
افت فشار را فراموش نکنید
گاهی یک مبدل از نظر حرارتی کاملا مناسب به نظر می رسد اما افت فشار آن برای مدار روغن زیاد است.
این موضوع در سمت روغن اهمیت ویژه ای دارد، چون ویسکوزیته روغن می تواند با دما تغییر کند.
اگر افت فشار بیش از مقدار مجاز باشد، ممکن است دبی واقعی سیستم از مقدار طراحی فاصله بگیرد. در نتیجه عملکرد مبدل هم تغییر می کند.
به همین دلیل در برگه انتخاب باید حداقل این موارد کنار هم دیده شوند:
بار حرارتی، دبی، دما، فشار و افت فشار.
گرفتگی و رسوب چه اثری دارند؟
مبدل حرارتی بعد از چند ماه کارکرد، معمولاً همان عملکرد روز اول را ندارد. با گذشت زمان ممکن است روی سطوح انتقال حرارت رسوب یا آلودگی ایجاد شود و عملکرد مبدل کم شود.
در سمت آب، ایجاد رسوب روی سطح مبدل باعث می‌شود انتقال حرارت سخت‌تر انجام شود. در سمت روغن هم آلودگی، ذرات و موادی که در اثر خراب شدن روغن ایجاد می‌شوند، می‌توانند روی سطح مبدل جمع شوند و مسیر عبور روغن را هم تحت تاثیر قرار دهند.
به همین دلیل گرفتگی و رسوب در مبدل حرارتی فقط بحث سرویس و تعمیرات نیست. اگر رسوب زیاد شود، هم انتقال حرارت مبدل افت می‌کند و هم ممکن است شرایط کاری سیستم تغییر کند.
در مبدل‌های هواخنک، بیشتر باید حواسمان به کثیف شدن فین‌ها باشد. وقتی گرد و خاک بین فین‌ها جمع شود، عبور هوا کمتر می‌شود و مبدل هم نمی‌تواند حرارت را مثل قبل دفع کند. به همین دلیل تمیزکاری فین‌ها باید جزو سرویس دوره‌ای این نوع مبدل باشد.
نگهداری مبدل روغن در بیمارستان
مبدل روغن هم مثل بقیه تجهیزات نیاز به بازدید دوره‌ای دارد. لازم نیست برنامه نگهداری خیلی پیچیده باشد، ولی باید مشخص باشد چه چیزهایی و در چه فاصله‌ای بررسی می‌شوند و نتایج هم ثبت شوند.
در بازدیدهای دوره‌ای معمولاً این موارد باید کنترل شوند:
دمای ورود و خروج روغن
دمای سیال خنک‌کننده
مقدار افت فشار
نشتی
وضعیت اتصالات
درست کار کردن سنسورها
تغییرات غیرعادی دما
مثلاً اگر دمای خروجی روغن کم‌کم بالا رفته، فقط تنظیم کنترلر را تغییر ندهیم که دما دوباره پایین بیاید. بهتر است علت این تغییر مشخص شود.
ممکن است مبدل کثیف شده باشد، دبی آب کم شده باشد، فین‌ها گرفته باشند، شیر کنترل درست کار نکند یا مشخصات روغن نسبت به قبل تغییر کرده باشد.
راهنمای نگهداری پیشگیرانه سیستم خنک کاری روغن هم می‌تواند برای تنظیم بازدیدها و سرویس‌های دوره‌ای مورد استفاده قرار بگیرد.
اشتباه رایج: بزرگ‌تر انتخاب کردن مبدل حرارتی برای روغن
گاهی برای اینکه از ظرفیت مبدل مطمئن باشیم، مبدل را بزرگ تر از چیزی که واقعاً لازم است انتخاب می‌کنیم. این کار همیشه مزیت ندارد.
مبدل بزرگ‌تر یعنی سطح بیشتر و معمولاً هزینه، ابعاد و وزن بیشتر. از طرف دیگر اگر سیستم بیشتر مواقع با بار پایین کار کند، ممکن است عملکرد مبدل با چیزی که در زمان طراحی انتظار داشتیم فرق داشته باشد.
از آن طرف، اگر مبدل را کوچک بگیریم، در زمان بار کامل ممکن است نتواند حرارت مورد نیاز را از روغن بگیرد.
پس مبدل باید بر اساس شرایط واقعی کار انتخاب شود و یک مقدار حاشیه هم برای شرایط کاری در نظر گرفته شود. نه اینکه فقط برای اطمینان، ظرفیت مبدل را خیلی بالاتر از نیاز واقعی بگیریم.
یک نگاه عملی به ژنراتور اضطراری
مثلاً یک ژنراتور بیمارستان را در نظر بگیریم. بیشتر مواقع ژنراتور روشن نیست و در حالت آماده به کار قرار دارد. ولی موقع قطع برق باید وارد مدار شود و زیر بار کار کند.
مبدل روغن را نمی‌شود فقط برای همان حالت آماده به‌کار در نظر گرفت. چیزی که بیشتر مهم است شرایطی است که ژنراتور واقعاً زیر بار است. دمای محیط، میزان بار، مدت کارکرد ژنراتور و نوع و مشخصات روغن روی انتخاب مبدل اثر دارند.
یک مبدل ممکن است در بار کامل حرارت را به خوبی دفع کند، ولی افت فشار زیادی به مدار روغن بدهد. این حالت هم مناسب نیست، چون قرار نیست فقط ظرفیت حرارتی مبدل را ببینیم.
در پروژه‌های حساس، مشخصات خود ژنراتور و شرایطی که قرار است در آن کار کند باید از اول مشخص باشد. بعد بر اساس همین اطلاعات مبدل انتخاب شود.
چه زمانی محصول مشخصی را انتخاب کنیم؟
وقتی پارامترهای حرارتی و هیدرولیکی مشخص شدند، تازه مرحله انتخاب محصول شروع می شود.
برای مثال، در یک پروژه ممکن است مبدل حرارتی دو پاس پوسته و لوله به دلیل شرایط مدار روغن و آب مورد بررسی قرار بگیرد.
در پروژه دیگری، به دلیل محدودیت فضا، مبدل صفحه ای انتخاب شود.
و در یک پروژه دیگر که آب خنک کننده در دسترس نیست، مبدل هواخنک گزینه منطقی تری باشد.
پس ترتیب تصمیم گیری بهتر است این باشد:
شرایط تجهیز → بار حرارتی → دما و دبی → افت فشار → جنس و سازگاری سیالات → نوع مبدل → ابعاد و نگهداری → محصول نهایی.
این ترتیب جلوی یک اشتباه رایج را می گیرد: انتخاب محصول قبل از مشخص شدن نیاز واقعی سیستم.
مبدل روغن و پایداری تجهیزات بیمارستانی
مبدل روغن یک قطعه جادویی برای افزایش عمر ژنراتور، کمپرسور یا پمپ نیست. ارزش آن در کنترل یکی از متغیرهای مهم سیستم یعنی حرارت است.
وقتی دمای روغن در محدوده مناسب نگه داشته شود، احتمال خروج روغن از شرایط کاری مطلوب کمتر می شود و سیستم می تواند با شرایط حرارتی قابل پیش بینی تری کار کند.
در نهایت، نتیجه مطلوب زمانی حاصل می شود که مبدل، پمپ، روغن، کنترلر، سنسورها و سیستم خنک کننده در کنار هم درست انتخاب و نگهداری شوند.
