در نیروگاه، مبدل حرارتی فقط یک تجهیز برای انتقال گرما نیست. عملکرد آن روی بخشی از سیکل حرارتی، دمای سیالات، مصرف انرژی، قابلیت اطمینان تجهیزات و حتی برنامه تعمیرات اثر می گذارد. به همین دلیل انتخاب مبدل حرارتی نیروگاهی را نمی توان فقط با مقایسه قیمت چند دستگاه انجام داد.
در یک پروژه نیروگاهی ممکن است با آب تغذیه، بخار، آب خنک کننده، روغن روانکاری یا سیالات فرایندی سروکار داشته باشیم. دما و فشار، نوع سیال، کیفیت آب، محدودیت افت فشار، فضای نصب و شرایط تعمیرات برای هر کدام متفاوت است. بنابراین ممکن است یک نوع مبدل در یک بخش انتخاب مناسبی باشد و همان تجهیز در بخش دیگری اصلا توجیه نداشته باشد.
اگر هدف شما بررسی انواع مبدل و انتخاب تجهیز برای یک پروژه صنعتی است، ابتدا بهتر است با پارامترهای انتخاب مبدل حرارتی صنعتی شروع کنید. این موضوع کمک می کند قبل از ورود به جزئیات نیروگاه، معیارهای اصلی انتخاب را درست بشناسید.
مبدل حرارتی نیروگاهی چه کاری انجام می دهد؟
اصل کار مبدل حرارتی ساده است. دو سیال با دمای متفاوت در دو مسیر جدا از هم حرکت می کنند و انرژی حرارتی از سیال گرم به سیال سرد منتقل می شود. در حالت معمول دو سیال با یک دیواره فلزی از هم جدا هستند و نباید با یکدیگر مخلوط شوند.
اما طراحی واقعی به همین توضیح ساده محدود نیست. در یک مبدل نیروگاهی باید مشخص شود کدام سیال در سمت لوله و کدام سیال در سمت پوسته قرار بگیرد. فشار و دمای طراحی چقدر باشد. چه مقدار افت فشار قابل قبول است. جنس لوله و پوسته چه باشد و برای شرایط رسوب و خوردگی چه تمهیدی در نظر گرفته شود.
در نیروگاه ها معمولا موضوع فقط رسیدن به یک بار حرارتی مشخص نیست. تجهیز باید در شرایط مختلف بار نیز رفتار قابل قبول داشته باشد و امکان بازرسی و تعمیر آن از ابتدا در نظر گرفته شود.
برای همین در پروژه های جدی، مشخصات فرایندی قبل از انتخاب تجهیز بررسی می شود و بعد نوع مبدل حرارتی انتخاب می شود.
انواع مبدل حرارتی مورد استفاده در نیروگاه
انتخاب نوع مبدل به سرویس بستگی دارد. نمی توان گفت یک نوع مبدل برای تمام بخش های نیروگاه بهترین گزینه است.
مبدل پوسته و لوله
مبدل پوسته و لوله یکی از گزینه های مهم در کاربردهای صنعتی و نیروگاهی است. ساختار آن از مجموعه ای از لوله ها و یک پوسته تشکیل می شود و بسته به طراحی می توان سیالات را در سمت لوله یا سمت پوسته عبور داد.
این ساختار برای فشار و دمای بالا مناسب است و امکان طراحی در ابعاد مختلف را دارد. همچنین برای بسیاری از سرویس های نیروگاهی، تعمیر و بازرسی آن نسبت به بعضی ساختارهای فشرده ساده تر است.
در انتخاب این نوع تجهیز باید تعداد پاس ها، قطر و طول لوله ها، سرعت سیال، افت فشار، ضریب انتقال حرارت و امکان تمیزکاری بررسی شود. برای شناخت جزئیات انتخاب و خرید این ساختار می توانید راهنمای خرید مبدل حرارتی پوسته و لوله را هم ببینید.
یکی از حالت های خاص این خانواده، مبدل U-Tube است.
مبدل U-Tube
در مبدل U-Tube لوله ها به شکل U خم می شوند. این ساختار یک مزیت مهم دارد و آن کاهش محدودیت های ناشی از انبساط حرارتی بین لوله و پوسته است.
به همین دلیل در سرویس هایی که اختلاف دمای قابل توجه بین دو طرف وجود دارد، U-Tube می تواند گزینه مناسبی باشد. البته انتخاب آن به تنهایی با اختلاف دما تعیین نمی شود و مواردی مانند نوع سیال، نیاز به تمیزکاری مکانیکی و شرایط تعمیرات هم باید بررسی شود.
برای مشاهده ساختار محصول، صفحه مبدل حرارتی U-Tube با برند اکسرژی در سایت اکسرلند قابل استفاده است.
مبدل صفحه ای
مبدل صفحه ای از صفحات فلزی متعددی تشکیل می شود که سیالات در کانال های ایجاد شده بین صفحات جریان پیدا می کنند. سطح انتقال حرارت بالا در حجم نسبتا کم، یکی از مزیت های مهم این ساختار است.
با این حال مبدل صفحه ای را نباید بدون بررسی شرایط آب و فشار به عنوان جایگزین عمومی مبدل پوسته و لوله معرفی کرد. نوع صفحه، جنس صفحات، نوع واشر، کیفیت سیال و فشار و دمای کاری روی انتخاب آن اثر مستقیم دارند.
در کاربردهایی که دسترسی برای باز کردن و سرویس اهمیت دارد، مبدل صفحه ای واشردار می تواند گزینه مناسبی باشد. برای بررسی ساختار و مشخصات آن می توانید مبدل حرارتی صفحه ای واشردار را ببینید.
مبدل هوا خنک
در مبدل هواخنک، انتقال گرما به جای آب خنک کننده با استفاده از جریان هوا انجام می شود. این ساختار در مناطقی که آب محدود است یا استفاده از سیستم آب خنک کننده از نظر پروژه مناسب نیست می تواند مورد توجه قرار گیرد.
البته عملکرد هواخنک به شدت تحت تاثیر دمای هوای محیط، سطح کویل، سرعت هوا، تعداد فن ها و شرایط کثیفی سطح انتقال حرارت قرار دارد.
بنابراین در نیروگاه یا واحد صنعتی گرم، فقط ظرفیت نامی تجهیز کافی نیست و باید عملکرد آن در دمای طراحی محیط بررسی شود. برای شناخت معیارهای این انتخاب می توانید راهنمای انتخاب مبدل هواخنک را مطالعه کنید.
در انتخاب مبدل حرارتی نیروگاهی چه پارامترهایی مهم هستند؟
اولین مرحله انتخاب، مشخص کردن شرایط واقعی فرایند است. دبی هر دو سیال، دمای ورودی و خروجی، فشار کاری، فشار طراحی، نوع سیال و خواص فیزیکی آن باید مشخص باشد.
بعد از آن بار حرارتی محاسبه می شود. رابطه پایه برای یک سیال به صورت زیر است:
Q = m × Cp × ΔT
در این رابطه Q بار حرارتی، m دبی جرمی، Cp ظرفیت حرارتی ویژه و ΔT تغییر دمای سیال است.
اما همین محاسبه برای انتخاب نهایی مبدل کافی نیست. سطح انتقال حرارت، ضریب کلی انتقال حرارت، اختلاف دمای میانگین لگاریتمی، ضریب تصحیح، افت فشار و شرایط رسوب نیز باید بررسی شوند.
برای اینکه این بخش با محاسبه واقعی تر اشتباه نشود، پیشنهاد می کنم معیارهای انتخاب مبدل حرارتی صنعتی را نیز در کنار این مقاله ببینید.
پیش گرمایش آب تغذیه در نیروگاه
یکی از کاربردهای مهم مبدل حرارتی در سیستم های نیروگاهی، پیش گرمایش آب تغذیه است. هدف این بخش افزایش دمای آب قبل از ورود به مراحل بعدی سیکل است تا انرژی مورد نیاز برای رساندن آب به شرایط کاری کاهش پیدا کند.
در اینجا باید بین «پیش گرمایش» و «خنک کاری آب» تفاوت گذاشت. اگر هدف افزایش دمای آب تغذیه باشد، اصطلاح درست پیش گرمایش آب تغذیه است.
دمای ورودی و خروجی آب، فشار، دبی و منبع حرارتی باید مشخص باشند. بسته به آرایش سیکل ممکن است بخار استخراجی یا جریان حرارتی دیگری برای این کار استفاده شود.
اگر سرویس مورد نظر شما انتقال حرارت با بخار است، مقاله کاربردهای مبدل حرارتی بخار می تواند برای بررسی سناریوهای مختلف مفید باشد.
جنس مبدل را فقط با اسم فولاد انتخاب نکنید
یکی از اشتباهات رایج این است که برای تمام سرویس ها یک جنس مشخص را پیشنهاد کنیم. مثلا نمی توان گفت فولاد زنگ نزن 316 همیشه بهترین انتخاب است.
جنس مبدل باید بر اساس نوع سیال، دما، فشار، کلراید، pH، احتمال خوردگی، شرایط آب و الزامات مکانیکی انتخاب شود. در بعضی سرویس ها فولاد کربنی می تواند انتخاب اقتصادی و مناسب باشد و در شرایط دیگری ممکن است استفاده از آلیاژهای مقاوم تر توجیه داشته باشد.
حتی انتخاب جنس لوله و پوسته هم لزوما یکسان نیست.
برای بررسی این موضوع می توانید راهنمای انتخاب جنس مبدل حرارتی را مطالعه کنید.
قیمت مبدل حرارتی نیروگاهی چگونه تعیین می شود؟
قیمت یک مبدل نیروگاهی از روی ظرفیت حرارتی به تنهایی مشخص نمی شود. جنس، سطح انتقال حرارت، ضخامت ها، فشار طراحی، نوع ساختار، تعداد نازل ها، نوع تیوب شیت، تجهیزات جانبی، تست ها و الزامات پروژه روی قیمت اثر دارند.
به همین دلیل اعلام یک قیمت ثابت برای عبارت «مبدل حرارتی نیروگاهی» بدون داشتن مشخصات فنی معمولا عدد قابل اتکایی نیست.
اگر مشخصات پروژه آماده است، بهتر است درخواست قیمت بر اساس همان اطلاعات فنی انجام شود تا قیمت ارائه شده با تجهیز مورد نیاز مقایسه شود. برای این کار می توانید از صفحه استعلام قیمت استفاده کنید.
در نهایت اگر بخواهیم یک جمع بندی کوتاه داشته باشیم، انتخاب مبدل حرارتی نیروگاهی از تعیین بار حرارتی شروع می شود اما در همان جا تمام نمی شود. نوع سیال، فشار و دما، افت فشار، جنس، رسوب، خوردگی و امکان تعمیرات هم باید همزمان دیده شوند.
این نگاه باعث می شود انتخاب تجهیز از یک مقایسه ساده قیمت به یک انتخاب مهندسی تبدیل شود.
بعد از مشخص شدن نوع مبدل، مرحله مهم تر شروع می شود: آیا تجهیزی که انتخاب کرده ایم واقعا می تواند بار حرارتی مورد نظر را در شرایط طراحی تامین کند یا نه؟
در پروژه نیروگاهی این موضوع اهمیت بیشتری دارد. چون یک مبدل ممکن است در شرایط نامی عملکرد قابل قبول داشته باشد اما در زمان تغییر بار، افزایش دمای محیط، کثیف شدن سطح انتقال حرارت یا تغییر کیفیت آب عملکرد آن افت کند.
به همین دلیل طراحی مبدل حرارتی نیروگاهی باید همزمان حرارتی، هیدرولیکی و مکانیکی دیده شود.
محاسبه ظرفیت مبدل حرارتی نیروگاهی
برای شروع معمولا بار حرارتی از روی شرایط یکی از سیالات محاسبه می شود:
Q = m × Cp × ΔT
فرض کنیم جریان آب با دبی جرمی 5 kg/s از 100 درجه سانتی گراد وارد مبدل شود و تا 200 درجه سانتی گراد گرم شود. اگر ظرفیت حرارتی ویژه آب را حدود 4.2 kJ/kg.K در نظر بگیریم:
Q = 5 × 4.2 × 100
در نتیجه بار حرارتی حدود 2100 kW خواهد بود.
این عدد ظرفیت حرارتی مورد نیاز را به ما می دهد اما هنوز به معنی مشخص شدن اندازه مبدل نیست.
برای محاسبه سطح انتقال حرارت باید اختلاف دمای دو طرف مبدل و ضریب کلی انتقال حرارت هم مشخص باشد.
برای همین در پروژه های واقعی بهتر است محاسبه ظرفیت مبدل حرارتی و بعد از آن محاسبات طراحی مبدل حرارتی به صورت جداگانه بررسی شوند.
محاسبه سطح انتقال حرارت
رابطه عمومی برای برآورد سطح انتقال حرارت به صورت زیر نوشته می شود:
Q = U × A × ΔTlm × F
در این رابطه:
Q بار حرارتی است.
U ضریب کلی انتقال حرارت است.
A سطح انتقال حرارت است.
ΔTlm اختلاف دمای میانگین لگاریتمی است.
F ضریب تصحیح مربوط به آرایش جریان است.
فرض کنیم برای مثال بالا یک جریان بخار در دمای تقریبی 250 درجه سانتی گراد داریم.
اختلاف دمای دو انتهای مبدل برابر می شود با:
ΔT1 = 250 - 200 = 50°C
و:
ΔT2 = 250 - 100 = 150°C
بنابراین:
ΔTlm = (150 - 50) / ln(150 / 50)
که تقریبا برابر با 91°C است.
اگر برای یک برآورد اولیه U را 1000 W/m².K فرض کنیم، سطح مورد نیاز حدود:
A = 2100000 / (1000 × 91)
خواهد بود که تقریبا 23.1 m² می شود.
اگر ضریب تصحیح F را حدود 0.95 در نظر بگیریم، سطح اولیه به حدود 24 m² نزدیک می شود.
این محاسبه فقط یک مثال اولیه برای درک روش است. سطح نهایی مبدل باید با توجه به نوع تجهیز، ضریب های واقعی انتقال حرارت، رسوب، آرایش جریان، افت فشار و شرایط طراحی تعیین شود.
بنابراین عدد 23 یا 24 متر مربع را نباید به عنوان سایز نهایی یک مبدل نیروگاهی در نظر گرفت.
چرا ضریب انتقال حرارت را نمی توان حدس زد؟
U یکی از مهم ترین متغیرهای طراحی است و مقدار آن به نوع مبدل و شرایط واقعی کار وابسته است.
سرعت سیال، رژیم جریان، خواص فیزیکی سیال، جنس سطح، ضخامت دیواره، رسوب و نحوه قرارگیری سیالات روی مقدار U اثر دارند.
اگر مقدار U بیش از حد خوش بینانه انتخاب شود، سطح مبدل کمتر از مقدار واقعی محاسبه می شود. نتیجه آن می تواند کم شدن توان واقعی انتقال حرارت در زمان کار باشد.
از طرف دیگر اگر U بیش از حد محافظه کارانه انتخاب شود، سطح مبدل و در نتیجه هزینه ساخت افزایش پیدا می کند.
به همین دلیل طراحی حرارتی باید بر اساس شرایط واقعی سرویس انجام شود و نه فقط یک عدد ثابت از جداول عمومی.
افت فشار در مبدل نیروگاهی
یک مبدل خوب فقط مبدلی نیست که بار حرارتی را تامین کند. افت فشار نیز باید در محدوده قابل قبول باشد.
افزایش سرعت سیال معمولا به افزایش انتقال حرارت کمک می کند اما در مقابل می تواند افت فشار را بالا ببرد. اگر افت فشار بیش از حد شود، پمپ یا تجهیزات محرک باید انرژی بیشتری مصرف کنند و ممکن است شرایط عملکرد کل سیستم تغییر کند.
در سمت دیگر نیز کاهش بیش از حد سرعت می تواند مشکلاتی مثل کاهش انتقال حرارت یا افزایش احتمال رسوب را ایجاد کند.
بنابراین طراحی مبدل همیشه یک نقطه تعادل بین انتقال حرارت و افت فشار است.
در مبدل های پوسته و لوله، تعداد پاس ها، قطر لوله، قطر پوسته، فاصله بافل ها و سرعت سیال از پارامترهای مهم هستند.
برای بررسی ساختار و پارامترهای اصلی می توانید راهنمای انتخاب مبدل پوسته و لوله را ببینید.
نقش استاندارد TEMA در مبدل پوسته و لوله
وقتی صحبت از مبدل پوسته و لوله صنعتی می شود، فقط محاسبه سطح حرارتی کافی نیست. ساختار مکانیکی و جزئیات طراحی نیز اهمیت دارند.
استانداردها و مشخصات فنی پروژه می توانند روی نوع هد، تیوب شیت، آرایش لوله ها، بافل ها، نازل ها و الزامات ساخت و بازرسی اثر بگذارند.
TEMA یکی از مراجع شناخته شده در طراحی و ساخت مبدل های پوسته و لوله است. البته نباید صرفا با نوشتن نام TEMA ادعا کرد که هر تجهیزی دارای تاییدیه یا گواهی خاصی است. در هر پروژه باید مشخص شود طراحی و ساخت بر مبنای چه استانداردها و مشخصاتی انجام شده است.
برای مطالعه دقیق تر این موضوع استاندارد TEMA در مبدل پوسته و لوله را ببینید.
مبدل U-Tube چه زمانی انتخاب منطقی تری است؟
یکی از مزیت های U-Tube این است که لوله ها امکان انبساط حرارتی بیشتری دارند. این موضوع در سرویس هایی که اختلاف دمای زیادی بین سمت پوسته و لوله وجود دارد اهمیت پیدا می کند.
اما U-Tube یک انتخاب خودکار برای هر سرویس دمای بالا نیست.
اگر سمت داخلی لوله به تمیزکاری مکانیکی نیاز داشته باشد، خم U شکل می تواند محدودیت ایجاد کند. نوع سیال، میزان رسوب، دسترسی تعمیراتی و روش تمیزکاری باید از ابتدا بررسی شود.
به همین دلیل بهتر است در مشخصات فنی پروژه فقط نوشته نشود «مبدل U-Tube». باید سرویس و شرایطی که باعث انتخاب این ساختار شده نیز مشخص باشد.
مبدل صفحه ای در نیروگاه؛ همیشه انتخاب اول نیست
مبدل صفحه ای به دلیل سطح انتقال حرارت بالا و ابعاد فشرده در بسیاری از کاربردهای صنعتی مفید است. اما برای سرویس نیروگاهی باید محدودیت های آن را هم در نظر گرفت.
فشار و دمای کاری، نوع سیال، کیفیت آب، جنس صفحات و واشرها و شرایط نگهداری همگی روی انتخاب اثر دارند.
در مبدل صفحه ای واشردار امکان باز کردن پک صفحات و بازرسی وجود دارد که برای بعضی سرویس ها مزیت محسوب می شود. در مقابل در شرایطی که فشار و دمای طراحی یا ویژگی های سیال با محدوده مناسب این تجهیز همخوانی نداشته باشد، ساختار دیگری ممکن است انتخاب بهتری باشد.
برای مقایسه دقیق تر می توانید چک لیست انتخاب مبدل صفحه ای را مطالعه کنید.
مبدل هواخنک و تاثیر دمای محیط
در مبدل هواخنک یک نکته را نباید فراموش کرد: دمای هوای محیط مستقیما روی ظرفیت دفع حرارت اثر می گذارد.
هرچه دمای محیط بالاتر برود، اختلاف دمای موثر برای دفع حرارت کمتر می شود. در نتیجه ممکن است برای رسیدن به همان شرایط خروجی، سطح بیشتری لازم باشد یا دبی هوای بیشتری توسط فن ها ایجاد شود.
کثیفی کویل نیز مسئله دیگری است. تجمع گرد و غبار روی فین ها مقاومت عبور هوا را بالا می برد و می تواند عملکرد حرارتی تجهیز را کاهش دهد.
در این نوع تجهیز، انتخاب فن، سطح کویل، سرعت هوا، شرایط اقلیمی و دمای طراحی محیط باید همزمان بررسی شوند.
برای شناخت خطاهای رایج در طراحی این تجهیزات می توانید اشتباهات طراحی مبدل هوا خنک و راه حل آنها را ببینید.
طراحی مبدل بخار برای سرویس نیروگاهی
وقتی بخار به عنوان سیال گرم کننده استفاده می شود، باید تفاوت بین انتقال حرارت محسوس و نهان در نظر گرفته شود.
در بسیاری از سرویس های بخار، بخش قابل توجهی از انتقال انرژی مربوط به چگالش بخار است. بنابراین فشار بخار و دمای اشباع آن روی طراحی اثر مستقیم دارد.
همچنین تخلیه مناسب کندانس، کنترل فشار و جلوگیری از شرایط نامناسب عملیاتی باید در طراحی سیستم دیده شود.
برای بررسی طراحی مبدل های بخار می توانید طراحی بهینه مبدل حرارتی بخار صنعتی را مطالعه کنید.
تعمیرات و نگهداری؛ بخشی از طراحی است
یکی از اشتباهات رایج این است که تعمیرات را بعد از ساخت مبدل بررسی کنیم.
در پروژه نیروگاهی بهتر است از مرحله طراحی مشخص شود که برای بازرسی، شستشو، تست و تعمیر چه دسترسی هایی لازم است.
اگر سطح انتقال حرارت مستعد رسوب باشد، باید روش تمیزکاری از ابتدا مشخص شود. نمی توان برای تمام مبدل ها یک روش ثابت مثل CIP تعریف کرد. روش مناسب به نوع مبدل، سیال، جنس سطوح و نوع رسوب بستگی دارد.
در مبدل صفحه ای واشردار، امکان باز کردن صفحات می تواند یک مزیت تعمیراتی باشد. در مبدل پوسته و لوله نیز نوع هد و آرایش داخلی روی دسترسی برای تعمیر اثر دارد.
بنابراین وقتی درباره قیمت مبدل صحبت می کنیم، فقط قیمت ورق و لوله مطرح نیست. طراحی مناسب برای تعمیرات هم بخشی از ارزش تجهیز است.
قیمت مبدل حرارتی نیروگاهی به چه عواملی بستگی دارد؟
برای خرید مبدل حرارتی نیروگاهی نمی توان تنها بر اساس ظرفیت حرارتی قیمت داد.
حداقل اطلاعاتی که برای برآورد فنی و اقتصادی لازم است شامل نوع سیالات، دبی، دمای ورودی و خروجی، فشار کاری، فشار طراحی، جنس مورد نظر، نوع مبدل و محدودیت افت فشار است.
در پروژه های جدی اطلاعاتی مثل شرایط محیط، فضای نصب، نوع اتصالات، الزامات تست و استانداردهای مورد نیاز نیز می توانند روی قیمت تاثیر داشته باشند.
در نتیجه اگر یک فروشنده بدون دریافت مشخصات اصلی پروژه یک قیمت قطعی برای مبدل نیروگاهی اعلام کند، بهتر است با احتیاط به آن نگاه شود.
در صورت آماده بودن مشخصات فنی، می توانید برای درخواست قیمت مبدل حرارتی اقدام کنید.
انتخاب سازنده مبدل حرارتی نیروگاهی
در پروژه نیروگاهی فقط خرید یک تجهیز مطرح نیست. توانایی سازنده در تبدیل اطلاعات فرایندی به طراحی قابل ساخت نیز اهمیت دارد.
در بررسی سازنده بهتر است مواردی مانند سابقه ساخت تجهیزات مشابه، توان طراحی حرارتی و مکانیکی، امکان انجام تست ها، کنترل کیفیت ساخت، مستندات فنی و توان پشتیبانی بعد از تحویل بررسی شود.
به جای استفاده از عبارت هایی مثل «بهترین سازنده» یا «تضمین قطعی عملکرد»، بهتر است توان واقعی سازنده بر اساس مدارک و مشخصات پروژه ارزیابی شود.
برای شناخت بیشتر مجموعه و حوزه فعالیت آن می توانید معرفی اکسرلند را ببینید.
و بخواهم در آخر به شما بگم :
اگر بخواهیم کل مسیر را خلاصه کنیم، انتخاب مبدل حرارتی نیروگاهی از یک سوال ساده شروع می شود: چه مقدار انرژی باید منتقل شود؟
بعد از آن باید مشخص شود این انرژی با چه سیالاتی، در چه دما و فشاری، با چه محدودیت افت فشاری و در چه شرایط محیطی منتقل خواهد شد.
در مرحله بعد نوع مبدل انتخاب می شود. ممکن است مبدل پوسته و لوله، U-Tube، صفحه ای یا هواخنک مناسب باشد. هیچ کدام از این گزینه ها به صورت مطلق برای تمام سرویس های نیروگاهی بهترین نیستند.
پس از انتخاب نوع مبدل، طراحی حرارتی و هیدرولیکی انجام می شود و سپس طراحی مکانیکی، جنس، اتصالات، الزامات ساخت و برنامه تعمیرات بررسی می شود.
برای پروژه هایی که به مبدل پوسته و لوله نیاز دارند، بررسی انواع مبدل پوسته و لوله می تواند قبل از انتخاب مدل نهایی مفید باشد.
در نهایت قیمت باید بعد از مشخص شدن مشخصات فنی بررسی شود. چون دو مبدل با ظرفیت حرارتی مشابه می توانند به دلیل تفاوت جنس، فشار طراحی، سطح انتقال حرارت، ساختار داخلی و الزامات تست قیمت های کاملا متفاوتی داشته باشند.
مبدل حرارتی نیروگاهی زمانی انتخاب مناسبی است که بین عملکرد حرارتی، افت فشار، قابلیت اطمینان، تعمیرپذیری و هزینه ساخت تعادل منطقی برقرار شده باشد.
